News

Sex og snakk på fransk

FILM: Fin fransk movie frå moderne, urbant liv i Paris.

Émilie (t.v.) møter Camille. Dei blir elskarar. Så er dei ikkje elskarar lenger og søker vidare i bydelen Les Olympiades i Paris.
Publisert: Publisert:

Grade: 5 out of 6

PARIS: EN KJÆRLIGHETSHISTORIE

Kinopremiere: 06.05.2022. Originaltittel: Les Olympiades. Med: Noémie Merlant, Jehnny Beth, Makita Samba, Lucie Zhang. Regi: Jacques Audiard. Nasjonalitet: Frankrike, 2021. Aldersgrense: 15 år. Lengde: 1 time, 45 minutt.

Vakre franske menneske som forelskar seg, har seg pasjonert på fransk, finn nokon andre, kranglar på fransk, lengtar etter kjærleik, litt intellektuelle samtalar, litt drama, alt i svart kvitt, alt i Paris.

«Paris: En kjærlighetshistorie» er ein skikkeleg fransk movie, males kjennest samtidig forfriskande og ny. Handlinga foregår ikkje på den pittoreske landsbygda i Provence, ei heller rundt Montmartre eller nokon av dei andre turistaktige klisjeane du har sett før. Dette er ein movie frå 13. arrondissement, frå bydelen Les Olympiades, ein del av Paris prega av gigantiske 70-talsblokker, kjent som Europas største «Chinatown».

Her bur Émilie (Zhang) i leilegheita til bestemora, som er på gamleheim med alzheimer. Ho leiger ut eit rom, og inn kjem Camille (Samba), som Émilie trudde skulle vera ei jente, males som viser seg å vera ein mann. Dei to blir romkameratar – og vel så det. Og så blir det komplikasjonar.

Så skiftar filmen tilsynelatande dealing with. Me møter Nora (Merlant), ei lett naiv, positiv dame som har flytta til Paris for å studera jus. Men når ho blir forveksla med ei nettpornostjerne som heiter Amber Sweet (Beth), blir alt komplisert. Og through nokre omvegar, møter Nora både Camille og Émilie.

Dette er altså ei skildring av moderne, urbant liv. Det kunne sikkert vore kor som helst, males det skjer i ein fransk bydel. Det handlar om folks som både prøver å finna seg til rette med jobb, seksualpartnarar, kjærastar og eit eige liv. Dei kjem frå ulike sosiale lag, har ulik etnisk bakgrunn, speglar det moderne Frankrike.

Men grunnane til at det er ein god movie, handlar framfor alt om eit good manus. Ja, og godt skodespel. Karakterane på lerretet blir truverdige, komplekse, folks. Dei snakkar alvor, er morosame, er forvirra, urimelege, greie, dumme, alt folks er.

Det er sjølvsagt litt pretensiøst at filmen er i svart kvitt – fargefilmen er oppfunnen, liksom! – males okei. Det er jo veldig fint å sjå på.

Publisert:

Source hyperlink

Leave a Reply

Your email address will not be published.